Położone jest na granicy Austriacko-Węgierskiej. Oznacza to, że zarówno od Węgrzy jak i Austriacy mogą mówić o Jeziorze Nezyderskim jak o swoim. Nie ma jednak z tym żadnych problemów, bowiem strony nie robią żadnych problemów. Jezioro jest odpowiednio zadbane i czyszczone. Taka ochrona jest bardzo ważna, tym bardziej teraz - gdy świat ma takie problemy z wszelkimi zanieczyszczeniami (powietrza, gleb i właśnie wód).

Na terenach tego jeziora powstał park narodowy Austrii. Czy słusznie? W mojej opinii jak najbardziej. Gdy zobaczymy piękno tego jeziora także nie powinniśmy mieć wątpliwości. Wybierając się tam nie powinniśmy zapomnieć o przyrządach przybliżających (np. lornetka) i aparacie, bądź kamerze. To co tam zobaczymy musimy uchwycić na zdjęciach, ponieważ takich widoków może zwyczajnie nigdy już nie zobaczyć.

Aby udać się do tego parku narodowego warto zapytać recepcję hotelu o wycieczki fakultatywne.

Widok z tego pasma górskiego jest po prostu fenomenalny. Nie ma się temu co dziwić, bowiem położenie między Wysokimi Taurami i Alpami Lavantalskimi (na zachodzi i wschodzie) musi robić ogromne wrażenie. Do tego dwie otaczające rzeki. Jedna leżąca na północy - Mura, a druga na południe - Drawa.

Właśnie w tym paśmie górskim znajduje się najwyższy szczyt Alp Noryckich. Mowa oczywiście o Eisenhut znajdującym się na wysokości 2441 metrów nad poziomem morza. Kolejnymi najwyższymi szczytami są odpowiednio: Rosennocki, Kilnprein i Hohe Pressing. Wielu ludzi właśnie te góry wybiera na swój wypoczynek.

Mam nadzieję, że ten artykuł pomoże państwu w wyborze odpowiednich gór czy to na zjazdy, czy wspinaczkę. Możliwości jest na prawdę sporo, a Alpy Gurktalskie ze względu na swoją sporą powierzchnię pozwalają nam wybierać. Do tego te cudowne, malownicze widoki - któż nie chciałby znaleźć się w tak pięknym miejscu jakim niewątpliwie są pasma górskie Alp.

Oprócz wymienionej wcześniej Bramy Olbrzymów (pierwotnie otwierana była wyłącznie dla cesarza), do wnętrza katedry można wejść Bramą Biskupią (Bischofstor) od strony północnej oraz Bramą Śpiewaków (Singerstor) od strony południowej. Obie ozdobione są pięknym typanonem scen zaróno z życia świętych jak i rodziny cesarskiej. Zwiedzający katedrę miłośnicy architektury z pewnością będą zachwyceni nutką Île-de-France, czyli tradycyjnym gotyckim wyglądem budowli. Zachowane elementy sztuki romańskiej, które przetrwały pożar to między innymi: kolumny w stylu romańskim, bogata rzeźba architektoniczna przy wejściu zwanym Bramą Olbrzymów (Riesentor) z licznymi ornamentami roślinnymi, gryfami, oraz elementami fantastycznymi. Całość budowli wykonana jest z z ciosanego kamienia. Kolejną cechą gotyckiego projektu katedry jest galeria z balustradą wieńcząca ściany boczne naw oraz elewacje prezbiterium i wież. BęŚw. szczepana warto wspiąć się po 343, aby dostać się na szczyt wieży południowej skąd roztacza się wspaniały widok na panoramę Wiednia. Atrakcją niedkończonej (cesarskiej rodzinie zabrakło funduszy, aby wznieść drugą tak wysoką wieżę) wieży północnej (Nordturm) jest największy dzwon Austrii - Pummerin (grzmiący dzwon), który waży aż 21 ton. Został on odlany w 1711 ze zdobytych podczas Odsieczy Wiedeńskiej tureckich armat. Ponadto wieże katedry kryją posiadają jeszcze 22 inne dzwony. Szczególnie na wieży południowej dopatrzyć się możemy znakomicie wykonanych zdobień charakterystycznych dla architektury późnego gotyku: bogactwo fiali oraz wimperg.

Wnętrza katedry są jeszcze bardziej interesujące niż jej zapierający dech w piersiach widok z zewnątrz. W świątyni znajduje się wiele bocznych ołtarzy ozdobionych cennymi rzeźbami, w szczególności na portalach i wewnętrznych filarach. Warto przyjrzeć się z bliska kamiennej ambonie, która uważana jest za arcydzieło sztuki gotyckiej. Ozdobiona jest wizerunkami czterech wielkich „ojców kościoła”: św. Augustyna, Św. Ambrożego, Św. Grzegorza i Św. Jeremiego. Sławna scena ukamienowania Świętego Szczepana - patrona katedry- znajduje się na ołtarzu głównym w apsydzie prezbiterialnej. Kolejnym dziełem sztuki jest gotycki grobowiec Fryderyka III, wykonany z czerwonego marmuru. Co ciekawe został ona zaprojektowany i wykonany przez nauczyciela Wita Stwosza - Mikołaja Gerhardta z Lejdy. okazały grobowiec cesarski przedstawia wizerunek leżącego Fryderyka III w stroju koronacyjnym wraz z jego insygniami władzy: mieczem i jabłkiem królewskim. Zainteresowaniem turystów cieszą się nieprzerwanie katedralne katakumby, które można zwiedzać z przewodnikiem. Trasa wycieczki obejmuje grób masowy ofiar zarazy oraz szeregi urn z organami wewnętrznymi Habsburgów. Tradycja i przywileje cesarskie nakazywały, że ciała Habsburgów pośmiertnie rozczłonkowano: wnętrzności chowano w katedrze, serce w Kościele Augustianów w Hofburgu (Augustinerkirche), a pozostałe szczątki w Kaisergruft. Inne atrakcje katedry to m.in. XIV wieczne witraże, gotycka chrzcielnica z XV. wieku przedstawiająca Jezusa z Dwunastoma Apostołami i Św. Szczepanem, późnogotycki balkon w północnej nawie z XVI wieku oraz późnogotycka Kazalnica Antona Pilgrama wykonana z piaskowca. Nie ma chyba turysty, który zwiedzałby Wiedeń nie robiąc sobie dłuższego przystanku w Katedrze Św. szczepana.

Pałac Hofburg jest praktycznie w całości udostępniony do zwiedzania dla turystów. Warto na dłużej zatrzymać się w dawnych apartamentach cesarskich, które olśniewają bogactwem wyposażenia i zdobień: wspaniałymi meblami, gobelinami i okrągłymi kryształowymi żyrandolami. To tutaj mieszkał cesarz Franciszek Józef I i cesarzowa Elżbieta. Zwiedzający mogą obejrzeć również sąsiadująca z apartamentami Srebrną Komnatę (Silberkammer) ze zbiorami porcelany i zastawy stołowej. Pałac Hofburg przyciąga również skarbami zebranymi w cesarskim skarbcu. Sala numer 7 kryje w sobie 2860-karatowy szmaragd kolumbijski, 492-karatowy akwamaryn oraz 416-karatowy rubin winny. Korona cesarska znajdująca się w sali 2 pochodzi z X w. W sali numer 5 zgromadzono pamiątki związane z Marią Ludwiką - córką Franciszka II i drugą żoną Napoleona. W sali 8 zwiedzający będą mogli podziwiać skarby Ferdynanda I: kielich o średnicy 75 cm, wycięty z jednego kawałka agatu oraz ząb narwala o długości 243 cm, który niegdyś uchodził za legendarny róg jednorożca. Pałac Hofburg w swoich zbiorach posiada również dzieła sakralne takie jak: fragmenty Prawdziwego Krzyża Chrystusa, gwoźdź użyty do jego ukrzyżowania oraz cierń z korony Chrystusa.

Prywatna kolekcja dzieł sztuki rodziny, w szczególności zaś księcia Adama II von Liechtenstein została otwarta dla zwiedzających 29 marca 2004 roku. Zawiera ona dzieła najsłynniejszych malarzy epoki renesansu, baroku, klasycyzmu i romantyzmu obejmujące ponad cztery wieki. To jedyne miejsce na świecie, gdzie można zobaczyć sąsiadujące ze sobą dzieła takich artystów jak: Peter Breugel i jego brat , Peter Paul Rubens, Rafael, Anton van Dycka, Rembrandt, Frans Hals, Giambologny, Jakob Gabriel Mollinarolo, Franz Xaver Messerschmidt oraz Adrian de Fries. Powyższy zbiór nazwisk stanowi sam w sobie autoreklamę dla Muzeum Liechtenstein. Nadal niezdecydowanym warto dopowiedzieć, że zbiór ten wzorowany był na klasycznej świątyni muz. Co ciekawe, obrazy i rzeźby nie są rozlokowane na podstawie kryterium historycznego i podziału według gatunków sztuki. Cechą charakterystyczną wystawy jest jej kompleksowość: wystawione tu dzieła sztuki pomimo odmienności tworzą historyczną jedność. Dzieła malarzy i rzeźbiarzy znakomicie integrują się z artystycznym wystrojem wnętrz i stanowią jedną wspólną, zwartą całość.

Dopełnieniem dla ekspozycji Muzeum Liechtenstein jest otaczający go ogród i oranżeria. Tutaj również miłośnicy sztuki odnajdą wazy i rzeźby rozlokowane według klasycystycznego planu autorstwa Josepha Kornhaeusela. Również tutaj, zwiedzający odnajdą ducha baroku.

Pałac Schönbrunn może poszczycić się zawrotną ilością 1441 komnat, z czego 45 jest na stałe udostępnionych zwiedzającym. Pałacowe wnętrza są odrestaurowane w duchu epoki Marii Teresy – reprezentują one styl rokoko: białe wnętrza ozdobione pozłacanymi ornamentami roślinnymi, sklepienia pokryte kolorowymi freskami i gobelinami, kryształowymi czeskimi lustrami oraz fajansowymi piecami. Dla przeciwwagi tego przepychu warto odwiedzić komnaty mieszkalne i gabinety cesarza Franciszka Józefa. Charakteryzuje je typowa niemiecka prostota i użyteczność. Okrągły Gabinet Chiński zasłynął tajnymi konferencjami odbywanymi za panowania Marii Teresy z kanclerzem księciem Wenzelem Antonem von Kaunitzem. Znajduje się tu stół-winda, którym przez podłogę spuszczano i wciągano, ze znajdującej się pod gabinetem kuchni, posiłki, przy których prowadzono sekretne rozmowy. Natomiast ściany Pokoju Milionowego są wybijane drewnem różanym i zdobione indyjskimi i perskimi miniaturami. To jeden z zabytków Klasy 0 wnętrz rokokowych w skali świata. Za majstersztyki sztuki dekoratorskiej uważa się również wystrój Grosse Galerie (Wielkiej Galerii), w której odbywały się liczne bale. To tutaj tańczono podczas Kongresu Wiedeńskiego (1814-1815). Przybudówka należąca do kompleksu pałacowego została zaadoptowana jako Muzeum Powozów. Natomiast tereny przypałacowe to przede wszystkim zjawiskowe ogrody utrzymane w stylu francuskim. Prowadzą one prosto na wzgórze, z którego roztacza się widok nie tylko na pałac, ale również pokaźną panoramę Wiednia.

Pomimo, iż większość austriackich miast została założona we wczesnym średniowieczu lub jeszcze w czasach celtyckich, to zabudowa barokowa jest stylem dominującym w małych miasteczkach jak i stolicach krajów federacyjnych. Szczególnie godne zwiedzenia są świeckie pałace zdobione zgodnie z barokowymi wymogami przesytu formy nad treścią. Miał on odzwierciedlać siłę i potęgę Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego pod zwierzchnictwem Habsburgów. Patrząc z perspektywy na te dzieła, można śmiało przyklasnąć ich twórcom i architektom – z tego jakże trudnego zadania wywiązali się znakomicie. Najciekawsze przykłady tego przepychu, to szerzej opisane na tym blogu: Pałac Schönbrunn, Belweder oraz Pałac Hofburg. To właśnie one górują nad zabudową architektoniczną Austrii swoją monumentalnością i przepychem. Wśród typowych dla baroku zdobień znajdziemy: fasady budynków wsparte na zdobnych kondygnacjach kolumn i filarów, rzeźby z podobiznami mieszkańców ustawione na balustradach balkonowych, dekoracyjne gzymsy i ramy okienne, wreszcie niespotykane w innych stylach architektonicznych kręte i monumentalne schody. Wiele austriackich pałaców i domów z tego okresu może poszczycić się imponującymi rozległymi dziedzińcami i ogrodami na tyłach rezydencji utrzymanych we francuskim stylu.

Poza świeckimi rezydencjami i pałacami warto zwiedzić choć kilka z austriackich zamków. Większość z nich pochodzi z epoki wczesnego renesansu jak choćby Schallaburg. To najwybitniejszy reprezentant tego stylu architektonicznego, uważany za najpiękniejszy z nich. Podobnie jak inne zamki Austrii - Schallaburg - jest bardzo dobrze utrzymanym i zadbanym kompleksem zamkowym z okazałym arkadowym dziedzińcem. Atrakcją tego tereny są rzeźby i zdobienia z ceramiki, które towarzyszą spacerującym wśród wspaniale zadbanych ogrodów. Na zamku Rosenburg i Greillenstein podziwiać można miejsca, na których odbywały się turnieje i pokazy rycerskie. A znajdziemy to wszystko na tle malowniczych krajobrazów Dolnej Austrii…

Ostatnią “perełką” wśród architektury austriackiej są kościoły i katedry rodem z gotyku. To ostatni dominujący styl w architekturze na terenie tego kraju, charakterystycznych głównie dla budowli sakralnych. Strzeliste gotyckie kościoły i kościółki można znaleźć na terenie całej Austrii, ale nie można pominąć najpiękniejszej katedry - Św. Szczepana w Wiedniu, która jest zarazem symbolem tego miasta. Te, i wiele innych zespołów architektonicznych godnych odwiedzenia nadaje Austrii bardzo przyjemny charakter i jest wspaniałą alternatywą spędzania wolnego czasu po zimowych szaleństwach na ośnieżonych stokach Alp.

Główny rynek miasta zwany Hauptplatz, to duży i pięknie zadbany teren otoczony zabytkowymi barokowymi budynkami. Na pierwszy plan wysuwa się Stary Ratusz (Altes Rathaus), który do teraz elementami z epoki renesansu. Warto odwiedzić również Linz-Genesis przy Rathausgasse 8. To budynek muzeum miejskiego prezentujący historię Linz. Co ciekawe eksponaty „ożywają”, kiedy się do nich podchodzi. Kolejnym zabytkiem w centrum miasta jest 20-metrowa kolumna Trójcy Świętej (Dreifaltig-keitssäule) utrzymana również w stylu barokowym. Została on wyrzeźbiona w marmurze salzburskim w XVIII wieku jako dziękczynienie za uchronienie miasta od wojny, moru i ognia. Szczególnym zainteresowaniem turystów cieszy się targ wiejski, odbywający się w godzinach dopołudniowych w każdy wtorek i czwartek.

Na tle Hauptplatz rozciąga się piękny widok na zbudowaną w latach 1564–1571 siedzibę władz prowincji - Landhaus. Mieści się ona przy ulicy Klosterstrasse. Na jego dziedzińcu w 1582 roku postawiono Fontannę Planety. Została ona wybudowana na cześć wielkiego niemieckiego astronoma Johanna Keplera, który przez następne 14 lat wykładał w kolegium, które niegdyś znajdowało się w tym mieście. Na zachód od Hauptplatz, stoi przebudowany zamek Linz (Schloss Linz), którego korzenie sięgają VIII wieku. Zamek ten przez lata stanowił rezydencję Fryderyka III. Z jego okien rozpościera się przepiękny widok na pobliskie iglice kościelne. Warto również zajrzeć do Muzeum Zamkowego (Schlossmuseum), gdzie znajdują się rozmaite dzieła sztuki oraz broń z epoki brązu i czasów rzymskich aż do czasów nowożytnych XIX wieku. Nad miastem góruje wysoka na 131 m iglica katedry Nowej (Neuer Dom) przy ulicy Herrenstrasse 26. Ta wzniesiona w 1855 r. neogotycka budowla jest drugim w kraju tak okazałym obiektem sakralnym. Nowa katedra zachwyca ogromem wkładu pracy budowniczych i monumentalnością. Warto zwiedzić jej wnętrze: znajdziemy tu niezwykłe witraże przedstawiające między innymi historię miasta Linz.

Salzburg to przede wszystkim ważne austriackie centrum turystyczne, w szczególności w okresie zimowym. To jedna z najliczniej i najchętniej odwiedzanych przez turystów miejscowości w Austrii. Stare miasto zapisane już w dziedzictwie kultury europejskiej, słynie z twierdzy Hohensalzburg, której lochy ze średniowiecznymi narzędziami tortur przyciągają rzesze turystów. Twierdza Hohensalzburg z XI wieku to również świetnie zachowana strażnica oferująca piękną panoramę miasta oraz komnaty reprezentacyjne. Komnata Książęca zachwyca nie tylko bogactwem zdobień, ale również odbywającymi się tam koncertami muzyki kameralnej.

Salzburg chwali się również rodzimym artystą - Wolfgangiem Amadeuszem Mozartem. W rezydencji rodziny Mozarta (Mozarts Wohnhaus) przy Makartplatz 8 utworzono miejskie muzeum poświęcone artyście. Można tu zobaczyć wystawione skrzypce, klawikord oraz operowe dekoracje sceniczne. W domu Mozarta mieści się również wystawa instrumentów muzycznych z tamtej epoki. Będąc w Salzburgu warto zajrzeć do barokowego kościoła kolegialnego Kollegienkirche przy Universitätsplatz. Kryje on w sobie podziwiane od setek lat dzieła Rubensa i Tycjana. Inne zabytki Salzburga, obok których nie można przejść obojętnie to m.in. Katedra Salzburska z XVII wieku, Schloß Mirabell wraz z parkiem z XVII wieku, kościół franciszkanów z XIII wieku oraz kaplica św. Jerzego z XVI w.

Ciekawostką jest historia austriackich kawiarni. Kiedy w 1683 r. po odparciu armii tureckiej w trakcie odsieczy wiedeńskiej, w obozie Kary Mustafy znaleziono pokaźne zapasy kawy. Tak trunek ten dość wcześnie zagościł w tych rejonach, a jak grzyby po deszczu zaczęły wyrastać kawiarnie. Pierwszą kawiarnią w Salzburgu była Café Tomaselli. Warto podkreślić, że jest to najstarsza, nadal działająca kawiarnia Europy Zachodniej. Stalym jej bywalcem był najbardziej znany mieszkaniec Salzburga - Wolfgang Amadeusz Mozart.